ศาสนาพุทธเกิดขึ้นในประเทศอินเดียมากว่า 2,600 ปีแล้ว เมื่อเจ้าชายแห่งอินเดีย สิทธัตถะ ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า คำสอนของพระองค์ถูกจารึกไว้ที่พระไตรปิฎก อันหมายถึง ตระกร้าสามใบ

ศาสนาพุทธไม่เชื่อในเรื่องของพระเจ้า และไม่ให้ความสำคัญกับความเป็นไปของพระเจ้า มีสองแบบในศาสนาพุทธ แบบแรกคือ เถรวาท เป็นคำสอนที่ยึดหลักแบบเดิม และอีกแบบคือ มหายาน เป็นคำสอนที่พัฒนาปรับปรุงคำสอนเดิม โดยแบบแรกได้แพร่ไปในประเทศศรีลังกา ประเทศไทย พม่า ลาว และกัมพูชา แบบหลังแพร่ในประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลี เวียตนาม ไต้หวัน และทิเบต

ในการเทศน์ครั้งแรก ธรรมกัปวัฒนสูตร พระพุทธเจ้าชี้ไปที่ทางสายกลางที่ให้วิสัยทัศน์ ให้ความรู้ เป็นหนทางสู่ความสงบ ตรัสรู้และนิพพาน

ในการเทศนาครั้งหนึ่งนั้น พระพุทธเจ้าสรุปคำสอนด้วยคำว่า "การปราศจากสิ่งมัวหมองและความทุกข์ถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุด" เมื่อส่งสาวก 60 คนฟังธรรม พระองค์ตรัสว่า

"เรา และพระสงฆ์ทั้งหลาย ได้ปราศจากข้อผูกมัดของพระเจ้าและมนุษย์ เพื่อสวัสดิภาพของชนหมู่มาก เพื่อความสุขชองชนหมู่มาก เพื่อการช่วยเหลือชาวโลก เพื่อความดี สวัสดิภาพ และความสุขของพระเจ้าและมนุษย์

จากคำพูดของพระองค์ที่ได้กล่าวดังข้างต้น เราสามารถกล่าวได้ว่า การนิพพานจุดมุ่งหมายของการสั่งสอนของพระองค์ พระองค์ได้สนับสนุนให้สาวกเดินตามทางสายกลางเพื่อที่จะกำจัดความหม่นหมองและความทุกข์ ให้มีความเห็นอกเห็นใจ และช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

พระพุทธเจ้าสอนชาวโลกให้รู้จักการทำให้มีความสุขและเจริญรุ่งเรืองในทางโลกเท่า ๆ กับทางจิตใจ ผู้ที่ฟังคำสั่งสอนของพระองค์สามารถเลือกที่จะปฏิบัติได้ด้วยตัวเอง